با افزایش تولید داده‌های رقمی که به‌صورت چشمگیری در سال‌های اخیر اتفاق افتاده‌است، نیاز به سامانه‌های ذخیره‌سازی داده یا همان SAN Storageها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. با توجه به قابلیت گسترش این سامانه‌ها، اهمیت استفاده از این سامانه‌ها با توجه به تولید و افزایش شدید داده‌های دیجیتال و نیاز به استفاده از سخت‌افزار و نرم‌افزارهای جایگزین افزایش می‌یابد. بنابراین فراهم آوردن شرایطی که بتوان مقیاس‌پذیری را در زیرسامانه‌های دیسک ازجمله کنترل‌کننده‌های آرایه و تعداد دیسک‌ها اعمال نمود، می‌تواند از مهم‌ترین ویژگی‌های یک سامانه ذخیره ساز محسوب گردد.

مقیاس‌پذیری چیست؟

مقیاس‌پذیری در یک تعریف کلی بیانگر توانایی یک سیستم یا سامانه در پاسخگویی به نیازهای آتی مرتبط با تمامی بخش‌های آن سیستم محسوب می‌گردد؛ بگونه‌ای که سیستم پتانسیل ایجاد رشد در تمامی زیربخش‌های خود را دارا باشد. به عبارت دیگر ویژگی مقیاس‌پذیری نشان می‌دهد آن سیستم تا چه حد می‌تواند در مقیاس‌های بزرگتر هم به شکل مشابه و پایدار فعالیت کند.

این مفهوم در سامانه‌های ذخیره‌سازی داده (SAN Storage) بدین معنا است که این ذخیره سازهای مبتنی بر شبکه می‌بایست با توجه به نیازهای آتی، توانایی گسترش در تمامی زیربخش‌ها از جمله، دیسک‌ها، کارت‌های شبکه، پروتکل‌های ارتباطی، منابع تغذیه و بخش‌های دیگر را دارا باشند. معمولاً امکان گسترش زیربخش‌های سامانه، می‌بایست بدون خارج‌شدن SAN Storage از سرویس‌دهی خود صورت پذیرد تا این گسترش بدون آنکه کاربر نهایی متوجه این موضوع شود، صورت گیرد.

بنابراین، سامانه‌های ذخیره‌سازی می‌بایست به‌گونه‌ای طراحی و پیاده سازی شوند تا امکان افزودن سخت‌افزارهای جدید به آن در نظر گرفته شود. این موضوع معمولاً در ابتدای استفاده از محصول متوجه کاربر نخواهد بود. آنچه مسلم است نیاز به افزایش کارایی و افزایش حجم داده‌های ذخیره‌شده در آینده، منجر به تعمیم و گسترش سخت‌افزارهای ذخیره‌سازی در این سامانه‌ها می‌گردد.

بخش‌های قابل گسترش در یک سامانه ذخیره‌سازی

فراهم آوردن شرایط و امکانات لازم برای گسترش‌پذیری سامانه برای نیازهای آتی می‌باشد. این ویژگی باعث می‌شود تا سامانه ذخیره‌سازی قادر به پاسخگویی به نیازهای آتی در حوزه ذخیره‌سازی داده باشد. از جمله زیربخش‌هایی که در یک SAN Storage قابلیت گسترش دارند، می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:

فضای ذخیره‌سازی
یکی از مهمترین بخش‌های هر سامانه ذخیره‌سازی، بخش مربوط به ذخیره‌سازی آن می‌باشد. این بخش می‌بایست با توجه به رشد روزافزون تولید داده، قابلیت گسترش داشته‌باشد. اکثر تولیدکنندگان این سامانه‌ها، قابلیت افزودن محفظه دیسک جدید به عنوان محل جدیدی برای ذخیره اطلاعات کاربران در نظر می‌گیرند. این محفظه جدید قابلیت پشتیبانی توسط دیگر اجزای سامانه را نیز دارا باشد.
دیسک‌ها
امروزه با گسترش تکنولوژی، دیسک‌هایی با توانایی ذخیره‌سازی فضای بسیار بالا (4TB و 8TB و بالاتر) فراهم شده‌است. سامانه‌های ذخیره‌سازی می‌بایست توانایی پشتیانی از تعداد دیسک بیشتر و هچنین دیسک‌هایی با حجم بالاتر را دارا باشند.
کارت‌های وفق‌دهنده
کارت‌های وفق‌دهنده به عنوان واسطی میان سرور و سامانه محسوب می‌شوند. طبیعتاً یکی از نیازهای پیش رو برای هر سامانه ذخیره‌سازی، امکان افزایش تعداد سرورهای قابل پشتیبان و ارائه سرویس و خدمات بهتر به مشتریان می‌باشد. بنابراین نیاز است تا این بخش نیز طوری طراحی و پیاده سازی گردد تا قابلیت پشتیبانی از کارت‌های بیشتر فراهم گردد.
مدیریت منابع
یکی از مهمترین ویژگی‌های این سامانه‌ها، فراهم آوری شرایطی برای مدیریت هرچه بهتر و آسان‌تر منابع سخت‌افزاری و نرم‌افزاری سامانه دخیره سازی می‌باشد. چرا که با توجه به گسترش سایر زیربخش‌های سامانه، مدیریت این منابع پیچیده‌تر و دشوارتر می‌گردد. بنابراین می‌بایست راهکارهایی برای مدیریت تمامی منابع (حتی در صورت گسترش) در نظر گرفت.
آدرس
تهران، خیابان آزادی، بلوار شهید اکبری، خیابان شهید قاسمی، کوی گلستان، پلاک 3
+98 (21) 66029164
info@hpds.ir

پشتیبانی